درمان دندان در دوران شیردهی ایمن است و لازم نیست شیردهی را قطع کنید. بیحسی موضعی، عکس و رادیوگرافی، پرکردن، عصبکشی و کشیدن دندان همگی بیخطرند و پس از آن‌ها نیازی به دوشیدن و دور ریختن شیر نیست؛ مادر می‌تواند بلافاصله شیر بدهد. برای درد، استامینوفن و ایبوپروفن مسکنهای مجازند و برای عفونت، آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند آموکسیسیلین و سفالکسین ایمناند، اما تتراسایکلین و داکسیسایکلین ممنوعاند و هر دارو باید با نظر پزشک مصرف شود.
عفونت و آبسهی دندان از راه شیر به نوزاد منتقل نمیشود. تنها درمان‌های زیبایی و غیرضروری بهتر است تا پایان شیردهی به تعویق بیفتد. مهم‌ترین اصل این است که به تعویق انداختن درمان، خطرش از خود درمان بیشتر است.
آدرس: تهران، فلکه دوم تهرانپارس، کلینیک دندانپزشکی ترنج (مسیریابی با گوگل مپ)
آیا مراجعه به دندانپزشک در دوران شیردهی بیخطر است؟
مراجعه به دندانپزشک در دوران شیردهی هیچ منعی ندارد و اگر دندان دچار پوسیدگی، درد یا عفونت باشد، درمان به‌موقع ضروری است. اغلب درمان‌های رایج شامل معاینه، جرم‌گیری، پرکردن، عصبکشی و کشیدن دندان با رعایت اصول ایمنی به‌راحتی قابل انجام هستند و تنها درمان‌های زیبایی و انتخابی بهتر است تا پایان این دوران به تعویق بیفتد.
بسیاری از مادران به گمان اینکه اشعه و اعمال دندانپزشکی در این دوران ممنوع است، خرابی دندان خود را تا بعد از پایان شیردهی تحمل می‌کنند و زمانی مراجعه می‌کنند که دندان در بدترین وضعیت قرار دارد. این در حالی است که ترسِ نادرست از بیحسی یا اشعه، بیمار را وادار میکند درمان یک پوسیدگی ساده را عقب بیندازد و همان پوسیدگی چند ماه بعد به آبسه و درد شدید تبدیل میشود که درمانش بسیار پیچیده‌تر است. اصل کلیدی این دوران این هست که خطر درمان‌نکردن مشکل دندانی همواره بیشتر از خطر خود درمان است.
مهم‌ترین کاری که هر مادر شیرده باید انجام دهد، این است که در همان ابتدای مراجعه شیرده بودن و سن نوزادش را به دندانپزشک اطلاع دهد تا داروها و پروتکل درمان متناسب با شرایط او انتخاب شوند.
چرا دندان‌ها در دوران بارداری و شیردهی خراب میشوند؟
خرابی دندان در این دوران نتیجهی یک اتفاق واحد نیست، بلکه حاصل همزمانی چند تغییر هورمونی، تغذیه‌ای و رفتاری است که اگر مدیریت نشوند، محیط دهان را برای پوسیدگی و بیماری لثه مستعد می‌کنند. برخلاف تصور عموم، شیردهی به‌خودی‌خود دندان را نابود نمی‌کند؛ عوامل نادیده‌گرفته‌شده‌ای در این دوران زمینه‌ساز خرابی هستند.
تغییرات هورمونی
نوسان شدید استروژن و پروژسترون در این دوران، ترشح اسید در دهان را افزایش می‌دهد و پاسخ لثه به پلاک باکتریایی را تشدید میکند. این تغییرات می‌توانند مستقیماً به التهاب لثه و اختلالاتی مانند ژنژیویت و بیماری پریودنتال بینجامند. اگر این التهاب کنترل نشود، می‌تواند به تحلیل استخوان نگهدارنده‌ی دندان و در نهایت لق شدن دندان پیشرفت کند.
کمبود کلسیم و تغذیه
این باور رایج که در دوران بارداری یا شیردهی، جنین یا نوزاد کلسیم را از دندان مادر می‌گیرد و دندان را پوک میکند، از نظر علمی نادرست است. جذب کلسیم در دندان تنها تا زمانی اتفاق می‌افتد که دندان هنوز داخل استخوان است و رویش نکرده. پس از آنکه دندان از استخوان بیرون زد و در دهان رویش پیدا کرد، دیگر کلسیم به ساختار آن اضافه یا از آن برداشته نمیشود و از این مرحله به بعد این فلوراید است که نقش اصلی را در محافظت و استحکام مینا بر عهده می‌گیرد. به بیان ساده، هیچ‌کس نمی‌تواند کلسیم را از دندانِ رویش‌یافته‌ی شما بردارد؛ تنها عاملی که کلسیم را از چنین دندانی خارج میکند، اسید و باکتری پوسیدگی است.
آنچه واقعاً در دوران شیردهی به کلسیم بدن مربوط است، به استخوان برمی‌گردد نه دندان. بدن برای تولید شیر به کلسیم فراوان نیاز دارد و بخشی از این کلسیم را به‌طور طبیعی و عمدتاً تحت‌تأثیر تغییرات هورمونی این دوران از استخوان‌ها تأمین میکند. نکته‌ی مهم و اطمینان‌بخش این است که این کاهش جزئی توده‌ی استخوانی موقتی و برگشت‌پذیر است و معمولاً طی چند ماه پس از پایان شیردهی جبران میشود.
به همین دلیل توصیه میشود مادر روزانه حدود هزار میلی‌گرم کلسیم دریافت کند که در لبنیات، سبزیجات، ماهی، سویا و غلات فراوان است. دریافت کافی کلسیم و ویتامین D به حفظ ذخایر استخوانی و سلامت کلی مادر کمک میکند. مصرف کافی مایعات هم اهمیت دارد، چون کم‌آبی بدن با کاهش بزاق، خطر بیماری لثه و پوسیدگی را بالا می‌برد.
بهداشت دهان و عوامل رفتاری
مادر شدن نظم زندگی را در ماه‌های نخست به هم می‌ریزد و همین بی‌نظمی، بهداشت دهان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. فراموش شدن مسواک دو بار در روز، نخ دندان و دهان‌شویه، ساده‌ترین زمینه‌ی پوسیدگی است.
تهوع و استفراغ بارداری هم اسید معده را وارد دهان میکند و مینای دندان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. نکته مهمی که بسیاری نمی‌دانند این است که بلافاصله پس از استفراغ نباید مسواک زد، چون مسواک روی مینای تضعیف‌شده با اسید، سایش را تشدید میکند. کار درست این است که ابتدا دهان با آب شسته شود و مسواک زدن نیم تا یک ساعت به تعویق بیفتد.
استرس و کم‌خوابی دوران بعد از تولد نوزاد می‌تواند به دندان‌قروچه‌ی ناخودآگاه در خواب منجر شود که به ساییدگی و ترک مینا و حساسیت دندان می‌انجامد؛ در موارد شدید استفاده از محافظ دندان کمک‌کننده است. ویار به خوراکی‌های شیرین یا ترش در دوران بارداری هم عامل دیگری است که اگر مادر این خوراکی‌ها را مصرف میکند، بهتر است بعد از آن دهان را بشوید یا مسواک بزند. افزایش هورمون‌ها گاهی به لق شدن موقت دندان‌ها منجر میشود که معمولاً پس از زایمان برطرف میشود، اما اگر ادامه‌دار باشد باید بررسی شود.
علائم پوسیدگی دندان در شیردهی
اولین نشانه‌ی خرابی دندان معمولاً زرد شدن بیش از حد آن است و اگر نادیده گرفته شود، نشانه‌های جدی‌تر ظاهر میشوند. درد دندان، بوی بد دهان، تورم و التهاب لثه و ایجاد لکه‌های سیاه و قهوه‌ای روی دندان از مهم‌ترین این علائم‌اند. با دیدن هر یک از این نشانه‌ها بهتر است هرچه زودتر به دندانپزشک مراجعه شود تا از پیشرفت پوسیدگی جلوگیری شود.
دنداندرد در دوران شیردهی؛ علت و راه‌های تسکین
دنداندرد در این دوران معمولاً نشانه‌ی پوسیدگی، التهاب عصب یا عفونت است و باید علت آن درمان شود. مسکن فقط درد را موقتاً کنترل میکند و هرگز جای درمان قطعی مانند پرکردن، عصبکشی یا کشیدن دندان را نمی‌گیرد. اتکا به مسکن بدون رفع علت اصلی، تنها باعث میشود پوسیدگی بی‌سروصدا به ریشه و استخوان پیشرفت کند.
برای تسکین موقت تا زمان مراجعه به مطب، شست‌وشوی دهان با آب نمک ولرم، استفاده از کمپرس سرد روی گونه در سمت درد و بالا نگه‌داشتن سر هنگام خواب می‌تواند درد را کم کند. اگر دنداندرد شبانه و شدید باشد، دوز استاندارد استامینوفن تا صبح درد را کنترل میکند. آنچه نباید انجام شود، گذاشتن قرص مسکن مستقیم روی لثه یا دندان است که خود باعث سوختگی بافت لثه میشود.
داروهای مجاز و ممنوع در دوران شیردهی
دوران شیردهی، دوران محدودیت‌های دارویی است، چون دارو می‌تواند وارد شیر شود و بر نوزاد اثر بگذارد. به همین دلیل انتخاب دارو باید با تجویز دندانپزشک باشد و خوددرمانی در این دوران می‌تواند برای شیرخوار خطرناک باشد. با این حال آگاهی از دسته‌بندی کلی داروها به مادر کمک میکند با خیال آسوده‌تری درمان را بپذیرد.
در میان مسکن‌ها، استامینوفن و ایبوپروفن هیچ منعی ندارند و خط اول انتخاب‌اند. ناپروکسن هم مجاز است اما به دلیل ماندگاری بیشتر در بدن، تنها با احتیاط، کوتاه‌مدت و با تجویز پزشک مصرف شود. در مقابل، مسکنهای قوی و ترکیبی باید تا حد امکان کنار گذاشته شوند و تنها در شرایط خاص و با تجویز مستقیم پزشک مصرف شوند.
آنتیبیوتیک تنها زمانی لازم است که عفونت فعال، آبسه یا تورم وجود داشته باشد و مصرف خودسرانه‌ی آن نادرست است. جدول زیر داروهای رایج در درمان‌های دندانپزشکی این دوران را جمع‌بندی میکند.
| گروه دارویی | نمونه‌ی مجاز و ایمن | نمونه‌ای که باید پرهیز شود |
|---|---|---|
| مسکن | استامینوفن، ایبوپروفن | مسکنهای ترکیبی |
| آنتیبیوتیک | آموکسیسیلین، آمپیسیلین، سفالکسین، کلیندامایسین | تتراسایکلین، داکسیسایکلین |
آموکسیسیلین و آمپیسیلین از دسته‌ی پنی‌سیلین‌ها و سفالکسین از دسته‌ی سفالوسپورین‌ها هستند و در دوران شیردهی ایمن تلقی میشوند. دلیل ممنوعیت تتراسایکلین و داکسیسایکلین این است که موجب تغییر رنگ و لکهی دائمی روی دندان‌های در حال تشکیل کودک میشوند. داروی مترونیدازول هم مصرفش نیازمند ارزیابی و احتیاط پزشک است و نباید سرخود مصرف شود.
بیحسی و بیهوشی دندانپزشکی در دوران شیردهی
بیحسی موضعی در دندانپزشکی، رایج‌ترین دغدغه‌ی مادران شیرده است و خبر خوب اینکه این نگرانی جایی ندارد. برای بی‌حس کردن دندان معمولاً از داروهایی مانند لیدوکائین، بوپیواکائین و نووکائین استفاده میشود که در اعصاب اطراف دندان تزریق میشوند، اثرشان محدود به همان ناحیه است و بر شیر مادر تأثیری ندارند. گاهی نیز برای آرام کردن مادر از گاز اکسید نیتروژن استفاده میشود که آن هم اثری بر شیر ندارد و به‌سرعت از بدن دفع میشود.
مهم‌ترین نتیجهی این موضوع برای مادر این است که پس از بیحسی نه نیازی به قطع شیردهی وجود دارد و نه لازم است شیر دوشیده و دور ریخته شود. مادر می‌تواند بلافاصله پس از پایان درمان به نوزادش شیر بدهد. تنها نکته‌ی مراقبتی این است که تا برطرف شدن کامل اثر بیحسی، مراقب باشد لب، گونه یا زبان بی‌حس‌شده‌ی خود را هنگام خوردن یا آشامیدن گاز نگیرد.
عفونت و آبسه دندان در شیردهی؛ آیا به نوزاد منتقل میشود؟
عفونت و چرک آبسهی دندان از راه شیر مادر به نوزاد منتقل نمیشود و شیر را آلوده یا ناایمن نمی‌کند. ابتلا به آبسه هرگز دلیلی برای قطع شیردهی نیست و مادر باید با اطمینان شیردهی را ادامه دهد.
درمان اصلی عفونت و آبسه، اقدام روی خود دندان است، یعنی تخلیه‌ی چرک، عصبکشی یا کشیدن دندان. آنتیبیوتیک درمان کمکی است و تنها وقتی عفونت گسترش یافته یا تب و تورم وجود دارد تجویز میشود، آن هم با داروهای مجاز این دوران و زیر نظر پزشک.
به تعویق انداختن درمان آبسه اشتباه پرخطری است، چون آبسهی درمان‌نشده می‌تواند به بافت‌های عمیق‌تر صورت گسترش یابد و به تب و مسمومیت سیستمیک بینجامد.
نکته‌ای که باید بدانید این است که اگرچه عفونت از راه شیر منتقل نمیشود، باکتریهای پوسیدگی‌زای دهان می‌توانند از راه بزاق و تماس مستقیم به دهان نوزاد راه پیدا کنند. بوسیدن نوزاد و چشیدن غذای کودک با قاشق مشترک، مسیرهای اصلی این انتقالاند. به همین دلیل درمان عفونت مادر و رعایت بهداشت دهان، مستقیماً نوزاد هم محافظت میکند.
عکس و رادیوگرافی دندان در دوران شیردهی
رادیوگرافی دندان در دوران شیردهی کاملاً بیخطر است. رادیوگرافی دیجیتال امروزی از میزان بسیار ناچیزی اشعه استفاده میکند، پرتو آن متمرکز بر ناحیه‌ی دهان و فک است و هیچ برخوردی با غدد شیری ندارد. اشعه‌ی ایکس در بدن یا شیر مادر باقی نمیماند و ذخیره نمیشود، بنابراین پس از عکس‌برداری هیچ نیازی به وقفه در شیردهی یا دور ریختن شیر نیست.
برای رعایت کامل ایمنی، هنگام تصویربرداری از روپوش سربی و محافظ تیروئید استفاده میشود. وقتی بیمار با درد فعال، تورم یا شک به پوسیدگی عمیق مراجعه میکند، عکس‌برداری برای تشخیص درست طرح درمان ضروری است و به تعویق انداختن آن تنها خطر گسترش عفونت را بالا می‌برد.
عصبکشی، کشیدن و ایمپلنت دندان در دوران شیردهی
عصبکشی (درمان ریشه) در دوران شیردهی کاملاً مجاز است و در صورت وجود درد عمیق، التهاب عصب یا عفونت، جزو درمان‌های ضروری به شمار می‌رود. این درمان با بیحسی موضعی ایمن و در صورت نیاز با رادیوگرافی و داروهای مجاز انجام میشود و هیچ وقفه‌ای در شیردهی ایجاد نمی‌کند. به تعویق انداختن آن باعث پیشرفت عفونت به استخوان فک و در نهایت از دست رفتن دندان میشود.
کشیدن دندان عقل و دیگر دندان‌ها نیز در این دوران در صورت پوسیدگی غیرقابل‌ترمیم، درد شدید یا عفونت، انجام‌شدنی و ایمن است. اولویت همیشه با حفظ دندان طبیعی از راه ترمیم یا عصبکشی است، اما وقتی دندان قابل نگه‌داری نباشد، کشیدن آن با بیحسی موضعی و تجویز مسکن و آنتیبیوتیک ایمن انجام میشود و شیردهی بدون تغییر ادامه پیدا میکند.
ایمپلنت دندان از نظر فنی در دوران شیردهی امکان‌پذیر است، اما چون درمانی انتخابی و غیراورژانسی محسوب میشود، در بیشتر موارد توصیه میشود تا پایدارتر شدن شرایط مادر به تعویق بیفتد. عوامل دوران شیردهی مانند نوسان هورمونی، کم‌خوابی و خشکی دهان می‌توانند بر روند جوش‌خوردن ایمپلنت به استخوان اثر بگذارند. با این حال اگر نبود دندان به عملکرد جویدن یا سلامت استخوان فک آسیب جدی بزند، دندانپزشک می‌تواند با ارزیابی شرایط، کاشت ایمپلنت را با رعایت اصول ایمنی انجام دهد.
پرکردن و ترمیم دندان در دوران شیردهی
پر کردن دندان یکی از ایمن‌ترین و ضروری‌ترین درمان‌های این دوران است. هدف از آن خارج کردن بافت پوسیده و بازسازی دندان پیش از رسیدن پوسیدگی به عصب است. تزریق بیحسی برای ترمیم هیچ خطری برای شیر ندارد و نیازی به قطع شیردهی نیست.
کامپوزیت و آمالگام؛ کدام در شیردهی مناسب‌تر است؟
هر دو ماده برای ترمیم دندان قابل استفاده‌اند. کامپوزیت به دلیل همرنگ بودن با دندان و بی‌نیازی از جیوه، امروزه انتخاب رایج‌تری است. در ترمیم‌های آمالگام مقداری جیوه به کار می‌رود، اما میزان انتقال آن به شیر بسیار ناچیز و بدون اهمیت بالینی است. با این حال چون بیشترین آزادسازی جیوه هنگام گذاشتن یا برداشتن آمالگام رخ می‌دهد، توصیه‌ی محتاطانه این است که ترمیم‌های آمالگام قدیمی در این دوران بدون دلیل درمانی روشن تعویض نشوند.
ارتودنسی، لمینت و بلیچینگ در دوران شیردهی
این سه درمان عمدتاً جنبه‌ی زیبایی و انتخابی دارند و فوریت درمانی ندارند. شروع ارتودنسی دندان به دلیل حساسیت لثه‌ها در این دوران و نیاز به جلسات متعدد و طولانی، معمولاً بهتر است به بعد موکول شود. لمینت و کامپوزیت ونیر هم به دلیل نیاز به تراش دندان و جلسات متعدد جزو درمان‌های قابل‌تعویق هستند. بلیچینگ نیز از درمان‌هایی است که توصیه میشود تا پایان دوران شیردهی به تأخیر بیفتد. جدول زیر وضعیت درمان‌های مختلف را در بارداری و شیردهی جمع‌بندی میکند.
| نوع درمان | دسته‌بندی | وضعیت در بارداری | وضعیت در شیردهی |
|---|---|---|---|
| پرکردن و ترمیم | ضروری و درمانی | مجاز، بهترین زمان سه‌ماهه‌ی دوم | کاملاً مجاز |
| عصبکشی و کشیدن | ضروری در صورت درد و عفونت | مجاز، بهترین زمان سه‌ماهه‌ی دوم | کاملاً مجاز |
| کامپوزیت ونیر | انتخابی و زیبایی | قابل تعویق | توصیه به تعویق |
| ارتودنسی | انتخابی و طولانی‌مدت | توصیه به تعویق | توصیه به تعویق |
| لمینت | انتخابی و زیبایی | قابل تعویق | توصیه به تعویق |
| بلیچینگ | زیبایی | ممنوع | توصیه به تعویق |
آیا لازم است در دوران شیردهی درمان دندان را به تعویق بیندازیم؟
تفکیک درمان‌های ضروری از انتخابی، کلید تصمیم‌گیری درست در این دوران است. درمان‌های ضروری شامل معاینه و جرم‌گیری، پرکردن پوسیدگی، عصبکشی، کشیدن دندان و کنترل آبسه است که باید در اولین فرصت انجام شوند. تنها درمان‌های صرفاً زیبایی مانند بلیچینگ و لمینت است که تا پایان شیردهی به تعویق می‌افتد. دندانپزشک باتجربه هرگز به بهانه‌ی شیردهی همه‌ی درمان‌ها را ممنوع نمی‌کند، بلکه درمان‌های درمانی را انجام می‌دهد و تنها درمان‌های زیبایی را عقب می‌اندازد.
اگر پیش از این درباره‌ی درمان دندان در دوران بارداری کنجکاو هستید، در مقاله‌های خدمات دندانپزشکی در دوران بارداری و درمان عفونت دندان در دوران بارداری به‌تفصیل به این دوران پرداخته‌ایم.
روش‌های پیشگیری از پوسیدگی دندان در شیردهی
بهترین درمان، پیشگیری است و بیشتر خرابی‌های این دوران با چند اقدام ساده قابل‌جلوگیری‌اند. حل کردن مشکلات دهان و دندان پیش از بارداری، معاینه‌ی منظم دندان‌ها در این دوران، رژیم غذایی پرکلسیم و مصرف ویتامین D و فسفر برای جذب بهتر کلسیم پایه‌ی پیشگیری‌اند. در کنار آن‌ها مسواک زدن دو بار در روز، استفاده‌ی روزانه از نخ دندان، دهان‌شویه‌ی حاوی فلوراید، نوشیدن آب کافی و پرهیز از مسواک زدن بلافاصله پس از استفراغ نقش مهمی در حفظ سلامت دندان دارند.
توصیه‌های کلیدی به مادران شیرده پیش و پس از درمان دندان
برای تجربه‌ی یک درمان بی‌دغدغه، چند نکته پیش و پس از مراجعه اهمیت زیادی دارد.
پیش از درمان، شیرده بودن و سن نوزاد را به دندانپزشک اطلاع دهید تا داروها و پروتکل درمان متناسب انتخاب شوند. درمان‌های ضروری را عقب نیندازید و بدانید که بیحسی و رادیوگرافی در این دوران ایمناند و نیازی به قطع پیشگیرانه‌ی شیردهی یا دوشیدن شیر پیش از مراجعه نیست. پیش از مراجعه آب کافی بنوشید تا از خشکی دهان پیشگیری شود.
پس از درمان، میتوانید بلافاصله شیردهی را ادامه دهید و تا رفع اثر بیحسی مراقب گاز گرفتن بافت بی‌حس دهان باشید. مسکن و آنتیبیوتیک را فقط طبق تجویز دندانپزشک مصرف کنید و از خوددرمانی بپرهیزید. در صورت داشتن پوسیدگی یا عفونت فعال، از بوسیدن نوزاد از لب و دست، چشیدن غذای او با قاشق مشترک و تمیز کردن پستانک با دهان خودداری کنید. رعایت بهداشت روزانه با خمیردندان فلورایددار، نخ دندان و نوشیدن آب کافی هم بار باکتریایی دهان را کاهش می‌دهد و هم به سلامت دندان‌ها کمک میکند.
پرسش‌های پرتکرار دندانپزشکی دوران شیردهی
چند ساعت بعد از بیحسی دندان میتوانم به نوزادم شیر بدهم؟
هیچ زمان انتظاری لازم نیست. بیحسی موضعی عملاً وارد شیر نمیشود و میتوانید بلافاصله پس از پایان درمان شیر بدهید.
آیا بعد از عصبکشی یا کشیدن دندان باید شیردهی را قطع کنم؟
خیر. عصبکشی و کشیدن دندان با بیحسی موضعی ایمن انجام میشوند و نیازی به قطع شیردهی یا وقفه در آن نیست.
آیا لازم است پس از درمان دندان شیر را بدوشم و دور بریزم؟
خیر. نه بیحسی، نه رادیوگرافی و نه داروهای مجاز این دوران چنین ضرورتی ایجاد نمیکنند و دوشیدن و دور ریختن شیر بیفایده است.
آیا عفونت یا آبسهی دندان از راه شیر به نوزاد منتقل میشود؟
خیر. عفونت و چرک از راه شیر منتقل نمیشود. تنها باکتریهای دهان از راه بزاق و تماس مستقیم قابل انتقالاند، نه از راه شیر.
بهترین مسکن مجاز برای دنداندرد در دوران شیردهی چیست؟
استامینوفن و ایبوپروفن خط اول و بیخطرند ولی ناپروکسن و مسکنهای قوی باید تنها با تجویز پزشک مصرف شوند.
کدام آنتیبیوتیک برای عفونت دندان در شیردهی بیخطر است؟
آموکسیسیلین، آمپیسیلین، سفالکسین و کلیندامایسین در این دوران ایمناند. تتراسایکلین و داکسیسایکلین به دلیل ایجاد لکهی دائمی روی دندان کودک ممنوعاند.
آیا عکس رادیولوژی دندان به شیر مادر آسیب میزند؟
خیر. اشعه در بدن یا شیر باقی نمیماند و با استفاده از روپوش سربی و محافظ تیروئید کاملاً ایمن است.
آیا شیر دادن باعث پوسیدگی دندان خود مادر میشود؟
شیردهی مستقیماً کلسیم را از دندان نمیکشد. خرابی دندان در این دوران نتیجهی تغییرات هورمونی، خشکی دهان، ریزهخواری و کمشدن بهداشت است، نه خود شیردهی.
آیا میتوانم در دوران شیردهی ایمپلنت بگذارم؟
از نظر فنی ممکن است، اما چون درمانی انتخابی است معمولاً توصیه میشود در صورت نبود ضرورت، به بعد از این دوران موکول شود.
آیا استفاده از خمیردندان فلورایددار در شیردهی بیخطر است؟
بله. مسواک زدن روزانه با خمیردندان فلورایددار توصیه میشود و برای مادر و نوزاد بیخطر است.
آیا پوسیدگی دندان در دوران شیردهی قابل درمان است؟
بله. مادر برای درمان با هیچ ممنوعیتی روبه‌رو نیست و همه‌ی اعمال دندانپزشکی از جمله عکس‌برداری و بیحسی قابل انجام است. تنها محدودیت مربوط به داروهاست که باید با مشورت پزشک مصرف شوند.
10 پاسخ
سلام من دندون مو کشیدم ویکهفته اس باز درد داره شیرهم میدم به بچه ام.ژلوفن خوردم یکفته باز درد داره
سلام، تداوم درد یک هفته پس از کشیدن دندان طبیعی نیست و می‌تواند نشانه‌ی عارضه‌ای مانند حفره خشک یا عفونت موضعی باشد. ژلوفن در دوران شیردهی مجاز است و مشکل شما نبودِ مسکن مناسب نیست؛ مسئله این است که تا وقتی علت درد برطرف نشود، هیچ مسکنی آن را ریشه‌ای درمان نمی‌کند. استامینوفن هم گزینه‌ی ایمن دیگری برای تسکین موقت است، اما داروها جای درمان اصلی را نمی‌گیرند. لطفاً در اولین فرصت برای معاینه به دندانپزشک مراجعه کنید تا با بررسی و در صورت نیاز شستشو یا پانسمان محل، علت درد درمان شود. انجام درمان‌های دندانپزشکی در دوران شیردهی کاملاً بیخطر است و آسیبی به فرزندتان نمی‌زند.
سلام برای اینکه دندونام توبارداری دوم دیگه خراب وپوسیده نشن ضعیف نشن چه قرصی بخورم
سلام. هیچ قرصی به‌تنهایی نمی‌تواند مانع پوسیدگی دندان شود، چون پوسیدگی بیشتر ناشی از تجمع باکتری، اسید معده هنگام تهوع و مصرف مواد قندی است. آنچه واقعاً کمک میکند مراقبت درست است، نه یک قرص.
مصرف ویتامین‌های پره‌ناتال حاوی کلسیم و ویتامین D تحت نظر متخصص زنان و زایمان، هم ذخایر استخوانی خودتان را حفظ میکند و هم به رشد جنین کمک میکند (برخلاف باور رایج، جنین کلسیم را از مینای دندان مادر نمیکشد). ویتامین C هم برای سلامت لثه مفید است.
اما کلید اصلی محافظت از دندان‌ها این‌هاست: مسواک روزانه دو بار با خمیردندان فلورایددار، نخ دندان، و مراجعه‌ی منظم به دندانپزشک. یک نکته‌ی مهم هم اینکه اگر دچار تهوع و استفراغ شدید، بلافاصله مسواک نزنید؛ ابتدا دهان را با آب بشویید و نیم ساعت بعد مسواک بزنید، چون مسواک روی مینای تازه در معرض اسید، آن را بیشتر می‌ساید.
سلام خوبین ببخشین مزاحم شدم دختر من دندانش اول عفونت در آورد بعد دندانش شود رویه دندان
سلام مادر عزیز، وقتتون بخیر. اصلاً مزاحم نیستید و خیلی خوب کردید که پرسیدید.
از توصیفتون سه حالت محتمل به ذهن می‌رسد که همگی به هم مرتبط‌اند. اول اینکه دندان دچار عفونت و آبسه شده باشد، یعنی پوسیدگی عمیق باعث نفوذ باکتری به عصب و ایجاد تورم یا جوش چرکی روی لثه شده. دوم اینکه همین عفونت باعث لق شدن و افتادن زودرس دندان شیری شده باشد، که در کودکان شایع است. و سوم اینکه دندان جدید به‌صورت نابجا از کنار یا پشت دندان شیری قبلی بیرون زده باشد. تشخیص اینکه کدام‌یک برای دختر شما رخ داده، فقط با معاینه و عکس دندان ممکن است.
مراجعه‌ی حضوری به این دلیل مهم است که عفونت باقی‌مانده می‌تواند به جوانه‌ی دندان‌های دائمی و رشد فک آسیب بزند. دندانپزشک با معاینه و در صورت نیاز رادیوگرافی، وضعیت ریشه، میزان عفونت و جای دندان جدید را بررسی میکند و درمان لازم را انجام می‌دهد.
تا زمان مراجعه، لطفاً محل عفونت را با دست یا وسایل خانگی دستکاری نکنید، با یک مسواک بسیار نرم اطراف دندان‌ها را به‌آرامی تمیز نگه دارید، و در صورت درد یا بی‌قراری فقط از مسکن مخصوص کودکان مانند استامینوفن کودکان با دوز مناسب سن و وزن او و با مشورت پزشک استفاده کنید.
حتماً در اولین فرصت دختر گلتون رو پیش دندانپزشک کودکان ببرید تا با تشخیص دقیق، هم عفونت درمان شود و هم سلامت دندان‌ها و لبخندش حفظ شود.
سلام خانم دکتر تو دوران شیردهی هستم , دندان هایم پوسیده شده میتونم ترمیم کنم؟
سلام مادر عزیز. بله، ترمیم و پر کردن دندان‌های پوسیده در دوران شیردهی کاملاً بیخطر و مجاز است و اتفاقاً هرچه زودتر انجام شود بهتر است.
بیحسی موضعی که برای ترمیم استفاده میشود کاملاً ایمن است، اثرش فقط موضعی است و وارد شیر نمیشود، پس هیچ نیازی به قطع شیردهی یا دوشیدن و دور ریختن شیر ندارید. ماده‌ی ترمیم هم معمولاً کامپوزیت همرنگ دندان است که جای نگرانی ندارد.
به تعویق انداختن ترمیم باعث میشود پوسیدگی به عصب برسد و به درد شدید و عفونت تبدیل شود. ضمناً ترمیم پوسیدگی‌ها باعث میشود باکتریهای دهان شما کمتر شوند و همین از انتقال آن‌ها به دهان نوزاد هم جلوگیری میکند.
فقط کافی است در ابتدای مراجعه به دندانپزشک بگویید که نوزاد شیر میدهید.
باسلام من یک خانم هستم بچه شیر میدم دندان های درد میکند دلایلش چی می‌تونه باشه مرسی
سلام. دنداندرد در دوران شیردهی برخلاف باور رایج، ناشی از خروج کلسیم از دندان نیست. مهم‌ترین دلایل آن عبارت‌اند از:
۱. پوسیدگی و پلاک باکتریایی، که با خستگی مفرط و ریزهخواری بدون مسواک زدن تشدید میشود.
۲. خشکی دهان، چون کم‌آبی ناشی از شیردهی مکرر ترشح بزاق را کم و زمینه‌ی تکثیر باکتری را فراهم میکند.
۳. تغییرات هورمونی، که لثه‌ها را حساس، متورم و مستعد التهاب میکند.
۴. استرس و دندان‌قروچه، که کم‌خوابی می‌تواند باعث فشردن ناخودآگاه دندان‌ها و ایجاد ترک و حساسیت شود.
۵. عفونت یا آبسهی دندان، به‌خصوص اگر درد شدید و ضربان‌دار باشد؛ این حالت نشانه‌ی رسیدن پوسیدگی به عصب است و فوریت بیشتری دارد.
برای اینکه بفهمید کدام‌یک علت درد شماست، لازم است دندانپزشک از نزدیک معاینه کند. خیالتان هم راحت باشد که هم معاینه و هم درمان و بیحسی موضعی در دوران شیردهی کاملاً ایمن است و آسیبی به شیر و نوزاد نمی‌زند.