عصب کشی دندان در بارداری

اگر پوسیدگی دندان تا عصب پیش رفته باشد، عصب کشی تنها راه نجات دندان است و شنیدن این خبر در دوران بارداری برای هر مادری نگران‌کننده است. اما پاسخ کوتاه این است، عصب کشی در بارداری در صورت نیاز انجام می‌شود و شواهد علمی معتبر آسیبی به جنین نشان نداده‌اند. آنچه واقعاً خطرناک است، رها کردن عفونت دندان تا پایان بارداری است.

در ادامه، هر آنچه یک مادر باردار درباره عصب کشی، بی‌حسی، رادیوگرافی و داروهای این درمان باید بداند را بررسی می‌کنیم.

آیا عصب کشی دندان در بارداری ضرر دارد؟

خیر. عصب کشی در دوران بارداری به‌طور کلی درمانی بی‌خطر محسوب می‌شود و انجمن دندانپزشکی آمریکا و انجمن متخصصان زنان و زایمان آمریکا نیز آن را در دوران بارداری قابل انجام می‌دانند.

عصب کشی روشی است برای درمان عفونت در مرکز دندان، بخشی به نام پالپ که حاوی اعصاب و عروق خونی است. این درمان موضعی است و برخلاف تصور رایج، جراحی تهاجمی که وارد جریان خون وسیع شود نیست.

عصب کشی چه تأثیری بر جنین دارد؟

خودِ فرآیند عصب کشی مسیر مستقیمی برای رسیدن آسیب به جنین ایجاد نمی‌کند. سه عاملی که در این درمان با جنین در ارتباط قرار می‌گیرند، هر سه قابل مدیریت‌اند.

ماده بی‌حسی مورد استفاده در دندانپزشکی معمولاً لیدوکائین است که در رده B دارویی قرار دارد و مطالعات، اثر ناهنجاری‌زا برای آن گزارش نکرده‌اند.

رادیوگرافی دندان در صورت نیاز و با پیش‌بند سربی و محافظ تیروئید انجام می‌شود و دوز اشعه‌ای که به جنین می‌رسد بسیار ناچیز است.

داروهای بعد از درمان نیز از میان گزینه‌های مجاز در بارداری انتخاب می‌شوند. هر سه مورد را در ادامه به تفصیل بررسی کرده‌ایم.

نکته‌ای که کمتر به آن توجه می‌شود این است که درد شدید دندان خود باعث ترشح هورمون‌های استرس در بدن مادر می‌شود. درمان به‌موقع، این استرس را حذف می‌کند.

آیا درمان نکردن دندان درد در بارداری خطر دارد؟

خطر اصلی در رها کردن عفونت است، نه در درمان آن.

باکتری‌های موجود در یک دندان عفونی در دهان باقی نمی‌مانند. آن‌ها می‌توانند از طریق جریان خون به جفت و مایع آمنیوتیک برسند. شواهد نشان می‌دهد عفونت‌های دهانی درمان‌نشده با افزایش خطر زایمان زودرس، تولد نوزاد با وزن کم و در مواردی پره‌اکلامپسی مرتبط‌اند. در موارد شدید، عفونت دندان می‌تواند به سپسیس منجر شود که در بارداری وضعیتی اورژانسی و تهدیدکننده است.

اگر درد ضربان‌دار، حساسیت شدید به دما یا تورم لثه دارید، منتظر پایان بارداری نمانید. به دندانپزشکی مراجعه کنید و حتما از بارداری خود مطلع کنید.

عوارض عدم عصب کشی دندان در بارداری

تصور رایج این است که تحمل درد تا زمان زایمان کم‌خطرتر از انجام درمان است. واقعیت برعکس است و رها کردن دندان عفونی ریسک عوارض سیستمیک را به شدت افزایش می‌دهد.

گسترش عفونت و آبسه

وقتی پالپ دندان عفونی می‌شود، باکتری‌ها تکثیر شده و به بافت‌های اطراف نفوذ می‌کنند. نتیجه، تشکیل آبسه یا همان درد شدید همراه با تورم لثه، صورت یا فک است. عفونت می‌تواند به فضاهای عمقی گردن گسترش یابد و در موارد پیشرفته حتی تنفس مادر را با مشکل مواجه کند. سپسیس ناشی از عفونت دندانی در زنان باردار به دلیل تغییرات فیزیولوژیک این دوره، خطرناک‌تر از حالت عادی است.

ارتباط عفونت دهان با زایمان زودرس و وزن کم نوزاد

مطالعات نشان می‌دهند زنان باردار مبتلا به بیماری‌های لثه و عفونت‌های دندانی، چند برابر بیشتر در معرض خطر زایمان پیش از هفته ۳۷ قرار دارند. سازوکار آن هم شناخته شده است. بدن مادر در پاسخ به باکتری‌ها مواد التهابی مانند پروستاگلاندین‌ها ترشح می‌کند که می‌تواند انقباضات رحم را تحریک کند. التهاب مزمن ناشی از عفونت نیز با تولد نوزاد کم‌وزن مرتبط است.

درد مزمن، بی‌خوابی و استرس مادر

بُعد دیگری که نباید نادیده گرفت، تأثیر درد بر خودِ مادر است. درد شدید مانع جویدن صحیح و تغذیه مناسب می‌شود و دردهای شبانه، خواب مادر را مختل می‌کنند؛ خواب ناکافی سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند. مشکل جدی‌تر زمانی رخ می‌دهد که مادر برای فرار از مراجعه به دندانپزشک، خودسرانه و مکرر از مسکن‌های غیرمجاز استفاده کند، اقدامی که خطر آن از خودِ درمان بیشتر است.

بهترین زمان عصب کشی دندان در بارداری

این درمان در تمام دوران بارداری قابل انجام است، اما هر بازه زمانی ملاحظات خاص خود را دارد.

عصب کشی دندان در زمان اقدام به بارداری

بهترین زمان برای پیشگیری، دقیقاً پیش از بارداری است. یک معاینه کامل همراه با رادیوگرافی می‌تواند پوسیدگی‌هایی را که هنوز درد ندارند شناسایی کند. نکته مهم اینجاست که این پوسیدگی‌های کوچک تحت تأثیر نوسانات هورمونی بارداری به‌سرعت پیشرفت می‌کنند و به عصب می‌رسند. انجام جرم‌گیری و درمان عفونت‌های فعال پیش از بارداری، ریسک مواجهه با دردهای اورژانسی در ماه‌های آینده را به شدت کاهش می‌دهد.

عصب کشی در سه‌ماهه اول (هفته ۱ تا ۱۳)

این دوره، زمان تشکیل اندام‌های جنین است و به همین دلیل دندانپزشکان معمولاً درمان‌های انتخابی و غیرفوری را در آن انجام نمی‌دهند.

اما اگر درد شدید یا آبسه دارید، درمان نباید به تعویق بیفتد. رها کردن عفونت در این مرحله خطر بیشتری از انجام درمان دارد. در صورت نیاز به رادیوگرافی، اگر تشخیص بدون عکس ممکن نباشد، عکس‌برداری با محافظ سربی انجام می‌شود.

عصب کشی در سه‌ماهه دوم (هفته ۱۴ تا ۲۷)

این بازه، دوران طلایی درمان‌های دندانپزشکی است. رشد اندام‌های جنین کامل شده، حالت تهوع صبحگاهی معمولاً کاهش یافته و نشستن روی یونیت دندانپزشکی هنوز برای مادر دشوار نشده است. اگر دندان شما نیاز به عصب کشی دارد و در وضعیت اورژانسی نیستید، این بهترین زمان برای نهایی کردن درمان است.

عصب کشی در سه‌ماهه سوم (هفته ۲۸ تا ۴۰)

درمان در این دوره منعی ندارد، اما چالش اصلی راحتی فیزیکی مادر است. بزرگ شدن رحم باعث می‌شود دراز کشیدن طولانی‌مدت به پشت، فشار روی عروق اصلی وارد کند و منجر به سرگیجه یا افت فشار شود.

راه‌حل ساده است تنظیم صندلی در وضعیت نیمه‌نشسته، مایل کردن مادر به سمت چپ با کمک بالش، و کوتاه نگه داشتن جلسات. اگر درمان فوری نباشد، ممکن است دندانپزشک با درمان موقت درد را کنترل کند و ترمیم نهایی را به بعد از زایمان موکول کند.

عصب کشی دندان در ماه هفتم بارداری

ماه هفتم آغاز سه‌ماهه سوم است و انجام عصب کشی در آن مانعی ندارد. اگرچه جنین بزرگ شده، با تکنیک‌های تغییر وضعیت و استراحت‌های کوتاه بین مراحل، درمان به‌راحتی قابل انجام است. اگر عفونت دندان ریسک زایمان زودرس ایجاد کند، دندانپزشک توصیه به درمان سریع در همین ماه خواهد کرد.

بی‌حسی دندان در بارداری چقدر ایمن است؟

یکی از رایج‌ترین تصورات نادرست این است که مادر باردار باید درد را تحمل کند و از بی‌حسی استفاده نکند. واقعیت علمی برعکس است.

وقتی شما درد می‌کشید، بدن هورمون‌های استرس ترشح می‌کند. بی‌حسی با حذف درد، در واقع محیط آرام‌تری برای جنین فراهم می‌کند. مطالعات نشان می‌دهند احتمال بروز اثر منفی بر مادر یا جنین در اثر بی‌حسی موضعی دندانپزشکی بسیار ناچیز است.

کدام داروی بی‌حسی در بارداری مجاز است؟

سازمان غذا و داروی آمریکا داروها را بر اساس ایمنی در بارداری طبقه‌بندی می‌کند:

• لیدوکائین: رده B — ایمن‌ترین و رایج‌ترین انتخاب برای دندانپزشکی در بارداری
• پریلوکائین: رده B — استفاده از آن نیز مجاز است
• مپی‌واکائین، بوپی‌واکائین و آرتیکائین: رده C — دندانپزشکان معمولاً ترجیح می‌دهند به سراغ گزینه‌های رده B بروند، مگر در موارد خاص

اپی‌نفرین در ماده بی‌حسی؛ آیا مشکل‌ساز است؟

اپی‌نفرین ماده‌ای است که به داروی بی‌حسی اضافه می‌شود تا رگ‌های خونی را منقبض کند؛ نتیجه، بی‌حسی طولانی‌تر و خونریزی کمتر است.

در دوزهای استاندارد، اپی‌نفرین برای مادر و جنین مشکلی ایجاد نمی‌کند. با این حال برخی منابع توصیه می‌کنند در صورت امکان از غلظت‌های کمتر استفاده شود. نکته فنی مهم این است که دندانپزشک دقت می‌کند دارو مستقیماً وارد رگ نشود، زیرا ورود ناگهانی اپی‌نفرین به جریان خون می‌تواند فشار خون رحم را به‌طور موقت کاهش دهد.

عوارض احتمالی بی‌حسی برای مادر

بی‌حسی موضعی به‌ندرت عارضه‌ای دارد، اما دو وضعیت گاهی با اثر دارو اشتباه گرفته می‌شوند. اولی افت فشار خون در حالت خوابیده است که بیشتر در سه‌ماهه سوم رخ می‌دهد و ربطی به دارو ندارد؛ علت آن فشار رحم بر عروق بزرگ است. دومی تپش قلب یا ضعف ناشی از اضطراب و ترس از تزریق است.

در هر حال، دندانپزشک را از تمام داروها و مکمل‌هایی که مصرف می‌کنید مطلع کنید.

رادیوگرافی دندان در بارداری؛ آیا اشعه ایکس به جنین آسیب می‌زند؟

خیر. رادیوگرافی تشخیصی دندان باعث آسیب به جنین نمی‌شود و بارداری دلیلی برای اجتناب از یک عکس‌برداری ضروری نیست.

بسیاری از آبسه‌ها و عفونت‌های ریشه بدون عکس‌برداری قابل تشخیص نیستند. در چنین مواردی، مزیت تشخیص درست به‌مراتب بیشتر از ریسک ناچیز اشعه است. با این حال، برخی دندانپزشکان برای آرامش خاطر بیشتر مادر، عکس‌برداری‌های غیرضروری را به بعد از سه‌ماهه اول موکول می‌کنند.

میزان واقعی تشعشع در عکس دندان

بخش بزرگی از ترس از اشعه، ناشی از تصویری قدیمی از دندانپزشکی است. رادیوگرافی‌های دیجیتال امروزی دوز اشعه بسیار کمتری نسبت به دهه‌های گذشته دارند. دوزی که در یک رادیوگرافی دندان به جنین می‌رسد، کمتر از یک درصد حد مجاز سالانه برای یک فرد عادی است. ضمن اینکه پرتو اشعه فقط بر ناحیه دهان متمرکز است و مستقیماً به سمت شکم هدایت نمی‌شود.

پیش‌بند سربی و محافظ تیروئید

با وجود ناچیز بودن اشعه، پروتکل‌های حفاظتی به‌طور کامل رعایت می‌شوند:

• پیش‌بند سربی: روی شکم مادر قرار می‌گیرد و به‌عنوان سد فیزیکی از رسیدن اشعه پراکنده به جنین جلوگیری می‌کند
• محافظ تیروئید: تیروئید از غدد حساس به اشعه است و این محافظ سربی دور گردن، آن را در طول عکس‌برداری پوشش می‌دهد
• اصل ALARA: دندانپزشکان از قاعده «کمترین مقدار ممکن» پیروی می‌کنند؛ یعنی عکس‌برداری فقط در صورت ضرورت تشخیصی و با کمترین دوز مؤثر

مراحل عصب کشی دندان در بارداری

مراحل تکنیکی عصب کشی در بارداری با حالت عادی یکسان است؛ آنچه تفاوت دارد، پروتکل‌های ایمنی است.

کار با تشخیص و در صورت نیاز رادیوگرافی با محافظ سربی آغاز می‌شود. سپس با بی‌حسی موضعی معمولاً لیدوکائین ناحیه بی‌حس می‌شود. دندانپزشک حفره‌ای در دندان ایجاد می‌کند تا به کانال ریشه دسترسی پیدا کند، بافت عفونی و پالپ آسیب‌دیده را خارج می‌کند و کانال‌ها را با ابزارهای مخصوص و مواد ضدعفونی‌کننده پاکسازی و شستشو می‌دهد. این مرحله حساس‌ترین بخش کار است. در پایان، فضای داخلی دندان با مواد مخصوص پر و مهر و موم می‌شود تا از ورود مجدد باکتری جلوگیری شود.

استفاده از لیزر در درمان ریشه

لیزر در درمان ریشه به‌عنوان روشی کمکی برای ضدعفونی کانال به کار می‌رود و جایگزین مراحل اصلی پاکسازی نمی‌شود. شواهد اختصاصی درباره کاربرد آن در دوران بارداری محدود است. آنچه منابع علمی بر آن تأکید دارند این است که درمان اندودنتیک غیرجراحی به روش معمول، درمانی شناخته‌شده و مؤثر برای کنترل درد حاد دندانی در زنان باردار است و نباید به تعویق بیفتد.

داروهای بعد از عصب کشی در بارداری

استامینوفن ایمن‌ترین و اولین انتخاب برای کنترل درد در تمام مراحل بارداری است. این دارو در گروه B قرار دارد. دوز مصرفی نباید از ۴ گرم در روز فراتر رود.

ایبوپروفن، آسپرین و سایر NSAIDها به‌طور کلی در بارداری توصیه نمی‌شوند. مصرف ایبوپروفن به‌ویژه در سه‌ماهه سوم حساس است، زیرا می‌تواند حجم مایع آمنیوتیک را کاهش دهد و باعث بسته شدن زودرس مجرای شریانی قلب جنین شود. خطر خونریزی و تأخیر در زایمان نیز افزایش می‌یابد.

اگر استامینوفن درد شما را کنترل نمی‌کند، این نشانه‌ای است که به درمان دندانپزشکی فوری نیاز دارید — نه دلیلی برای تغییر مسکن.

آنتی‌بیوتیک‌های مجاز و غیرمجاز

اگر عفونت فعال وجود داشته باشد، دندانپزشک آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند.

گزینه‌های ایمن: آموکسی‌سیلین و کلیندامایسین هر دو در گروه B قرار دارند و انتخاب‌های اول برای زنان باردار محسوب می‌شوند. اریترومایسین و سفالکسین نیز از گزینه‌های مجاز هستند. مترونیدازول در گروه B است اما استفاده از آن در سه‌ماهه اول توصیه نمی‌شود.

گزینه‌های ممنوع: تتراسایکلین و داکسی‌سایکلین باعث تغییر رنگ دائمی دندان‌های در حال تشکیل جنین می‌شوند. جنتامایسین می‌تواند به شنوایی جنین آسیب برساند و سیپروفلوکساسین به غضروف‌های در حال رشد.

دوره آنتی‌بیوتیک را حتماً کامل کنید. نیمه‌کاره رها کردن آن باعث می‌شود عفونت با شدت بیشتری بازگردد.

مراقبت‌های بعد از عصب کشی در بارداری

در روزهای پس از درمان، مسکن را طبق دستور دندانپزشک مصرف کنید و از داروهای ممنوعه پرهیز کنید.

برای بهداشت ناحیه تحت درمان، دو بار در روز با مسواک نرم و ترجیحاً با سر کوچک به‌آرامی مسواک بزنید و نخ دندان را حتی اگر لثه‌ها کمی خونریزی دارند کنار نگذارید.

علائمی که نیاز به مراجعه فوری دارند:

• درد شدید و ضربان‌داری که با استامینوفن تسکین نمی‌یابد
• تورم لثه، صورت یا فک
• خروج چرک یا طعم بد مداوم در دهان
• تب

پس از زایمان نیز یک جلسه چکاپ کامل داشته باشید تا از رفع ژنژیویت بارداری و سلامت دندان عصب‌کشی‌شده اطمینان حاصل کنید.

روکش بعد از عصب کشی؛ الان یا بعد از زایمان؟

عصب کشی تنها نیمی از مسیر نجات دندان است. دندانی که پالپ آن خارج شده، شکننده‌تر از دندان عادی است و بدون ترمیم مستحکم دو خطر دارد: شکستن تحت فشار جویدن، و نفوذ مجدد باکتری به ریشه.

پاسخ به این سؤال بستگی به وضعیت دندان دارد:

اگر خطر شکستن دندان بالاست، روکش یک درمان ضروری است نه انتخابی و بهترین زمان انجام آن سه‌ماهه دوم است.

اگر پانسمان موقت مستحکم است و در اواخر سه‌ماهه سوم هستید، می‌توانید با رعایت احتیاط (نجویدن غذای سفت با آن سمت) تا بعد از زایمان صبر کنید. البته به یاد داشته باشید پانسمان موقت راه‌حل همیشگی نیست و به مرور فرسوده می‌شود.

روکش‌های صرفاً زیبایی در دسته درمان‌های انتخابی قرار می‌گیرند و معمولاً به بعد از زایمان موکول می‌شوند. درباره مواد ترمیمی نیز توصیه می‌شود در بارداری به‌جای آمالگام از مواد همرنگ دندان استفاده شود.

بزرگ‌ترین ریسک این است که دندان عصب‌کشی‌شده را بدون محافظ رها کنید و در نهایت آن را کامل از دست بدهید.

نمیدونستم باردار بودم و عصب کشی کردم؛ چه کنم؟

نگران نباشید. این اتفاق برای بسیاری از مادران رخ می‌دهد و شما کار اشتباهی نکرده‌اید.

همان‌طور که در ابتدای این مطلب توضیح دادیم، این درمان موضعی است و ماهیت آن مسیری برای آسیب به جنین ایجاد نمی‌کند. اگر بی‌حسی دریافت کرده‌اید، لیدوکائین رده B است و اثر ناهنجاری‌زا ندارد. اگر عکس‌برداری شده‌اید، دوز اشعه دندانپزشکی دیجیتال ناچیز و متمرکز بر ناحیه دهان است.

نکته‌ای که شاید به آن فکر نکرده باشید، شما با حذف کانون عفونت، ناخواسته محیط امن‌تری برای جنین فراهم کرده‌اید. عفونت درمان‌نشده خطر زایمان زودرس را افزایش می‌داد.

اقداماتی که اکنون باید انجام دهید:

۱. در اولین فرصت به دندانپزشک اطلاع دهید که باردار هستید، اگر درمان ناتمام است یا نیاز به روکش دارید، ادامه کار با احتیاط بیشتری انجام می‌شود.

۲. نام تمام داروهای تجویزشده را به پزشک زنان خود بگویید. اگر استامینوفن یا آموکسی‌سیلین مصرف کرده‌اید، جای نگرانی نیست. فقط در صورت مصرف تتراسایکلین یا ایبوپروفن حتماً مشورت کنید.

۳. بهداشت دهان را جدی‌تر بگیرید، چون لثه‌های شما از این پس حساس‌تر خواهند بود.

چگونه از نیاز به عصب کشی در بارداری پیشگیری کنیم؟

در بارداری، نوسانات پروژسترون و استروژن باعث می‌شود لثه‌ها نسبت به پلاک بسیار حساس‌تر شوند. نتیجه، وضعیتی به نام «ژنژیویت بارداری» است: التهاب، تورم و خونریزی لثه. اگر این التهاب کنترل نشود، می‌تواند به عفونت‌های عمیق و در نهایت نیاز به عصب کشی منجر شود.

پیشگیری با مسواک زدن دو بار در روز با خمیردندان فلورایددار، استفاده روزانه از نخ دندان و جرم‌گیری منظم، حتی هر سه ماه یک‌بار در دوران بارداری امکان‌پذیر است. اگر حساسیت لثه یا حالت تهوع دارید، مسواک با سر کوچک و برس بسیار نرم انتخاب بهتری است.

تغذیه: کلسیم و ویتامین D

دندان‌های نوزاد شما از حدود ماه سوم بارداری شروع به شکل‌گیری می‌کنند. کلسیم و فسفر برای این فرآیند و همچنین بازسازی مینای دندان‌های خودتان ضروری‌اند؛ لبنیات منابع اصلی این مواد هستند. ویتامین D جذب کلسیم را ممکن می‌کند.

در سمت مقابل، ویار و هوس‌های شیرین در بارداری شایع است، اما مصرف مکرر قند خطر پوسیدگی و در نتیجه نیاز به عصب کشی را به شدت بالا می‌برد. پس از میان‌وعده‌های شیرین دهان خود را با آب بشویید.

ویار، استفراغ و فرسایش مینا

یکی از بزرگ‌ترین عوامل تخریب دندان در بارداری، اسید معده‌ای است که در اثر استفراغ وارد دهان می‌شود. این اسید مینا را نرم می‌کند.

واکنش غریزی بعد از استفراغ، مسواک زدن است تا طعم بد از بین برود و این دقیقاً بدترین کار ممکن است، چون مسواک زدن روی مینای نرم‌شده باعث ساییده شدن آن می‌شود.

روش درست:

۱. بلافاصله دهان را با آب معمولی بشویید

۲. برای خنثی‌سازی اسید، دهان را با محلول یک قاشق چای‌خوری جوش‌شیرین در یک لیوان آب بشویید

۳. حداقل ۳۰ تا ۶۰ دقیقه صبر کنید و سپس مسواک بزنید

۴. اگر طعم خمیردندان باعث تهوع می‌شود، از انواع بدون طعم یا با طعم ملایم استفاده کنید

تسکین موقت دندان درد در بارداری تا زمان مراجعه

تا زمانی که نوبت ویزیت شما برسد، چند راهکار ایمن وجود دارد.

استامینوفن (بدون کدئین) مسکن انتخابی است. از ایبوپروفن، آسپرین و مسکن‌های ترکیبی بدون تجویز پزشک استفاده نکنید.

شستشوی دهان با آب‌نمک گرم یا محلول آب و جوش‌شیرین می‌تواند التهاب موضعی را کاهش دهد. اگر درد شما با ویار همراه است، خنثی کردن اسید معده اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تغییر وضعیت خواب نیز کمک‌کننده است. دردهای شبانه معمولاً به دلیل افزایش فشار در ناحیه سر هنگام دراز کشیدن تشدید می‌شوند؛ استفاده از چند بالش برای بالا نگه داشتن سر و مایل شدن به سمت چپ می‌تواند درد را کاهش دهد.

چه زمانی نباید صبر کرد؟ اگر درد ضربان‌دار با استامینوفن آرام نمی‌شود، اگر تورم در لثه یا صورت دارید، یا اگر تب و خروج چرک دیده می‌شود — این‌ها علائم آبسه‌اند و یک وضعیت اورژانسی محسوب می‌شوند.

بهترین دکتر عصب کشی دندان در بارداری در تهران

اگر باردار هستید و دندان‌درد دارید، سه نکته را به خاطر بسپارید:

اگر درد ندارید و درمان انتخابی است، سه‌ماهه دوم بهترین زمان است.

اگر درد شدید، تورم یا تب دارید، در هر ماهی از بارداری که باشید باید همین امروز درمان شوید. خطر عفونت رهاشده بیشتر از خطر درمان است.

در تمام مراحل، بارداری خود را به دندانپزشک اطلاع دهید تا از بی‌حسی ایمن، پیش‌بند سربی و وضعیت مناسب روی یونیت استفاده شود.

عصب کشی در بارداری، اگر با پروتکل‌های صحیح انجام شود، درمانی استاندارد و شناخته‌شده است. تصمیم نهایی همیشه بر اساس شرایط دندان و وضعیت بارداری شما و با هماهنگی دندانپزشک و پزشک زنان گرفته می‌شود.

سوالات متداول